8 Nisan 2010 Perşembe

ay karanlık

cem karaca, ahmet arif'in bir çok şiirini şarkı olarak okudu. bestelerin bir kısmı kendine, bir kısmı moğollara, apaşlara ait sanırım. bu da onlardan biri. şiirin son kısmını okumamış, onu da ben ekleyeyim.

dört yanım puşt zulası,
dost yüzlü,
dost gülücüklü
cigaramdan yanar.
alnım öperler,
suskun, hayın, çıyansı.
dört yanım puşt zulası,
dönerim dönerim çıkmaz.
ey leylim gecede ölesim tutmuş,
etme gel,
ay karanlık....



ben bu adamlara bayılıyorum..!

1 yorum:

JoA dedi ki...

lisedeyken ahmed arif'in kendi sesinden şiirlerinin olduğu bir kasedim vardı. bu şiiri ne çok dinlerdim. ses tonu etkileyici filan değildi rahmetlinin. ama o kadar güzel okurdu ki. hatırlattığın için sağol.