gıdı

yemek yerken üstüme başıma bir şeyler dökmek konusunda son derece istikrarlıyımdır. öyle ki, üstüme başıma bir şeyler dökmemek için çaba göstermeme rağmen, üstüne başına bir şeyler dökülmesine aldırış etmeyenlerle rahatlıkla rekabet edebilirim.

serbest kıyafet (kot gömlek tişört) ilen sahada sefil bir mühendis olarak çalıştığım yıllarda bu çok büyük bir sorun arzetmiyordu. zaten paçayı mutlaka bir yere bulaştırmış oluyordum, dolayısıyla fazladan bir iki yemek lekesi üzerimde "sırıtmıyordu". ne zaman ki giydiğim iş kıyafetleri kottan takım elbiseye doğru yol almaya başladı, günlük iş stresim sırf bu yüzden katlandı.

bir ara yemek yerken önlük takayım dedim, taktım da, fakat komik durdu. millet normal normal yemeğini yerken benim önlük sırıtıyordu. gün içerisinde sıklıkla içtiğim çaydı kahveydi şuydu buyduya da çözüm getirmiyordu üstelik, o yüzden önlükten de bir süre sonra vazgeçtim. riski azaltmak adına, işteyken "yemek" ve "içmek" fiilini mimimumda tutmak gibi bir yaklaşım geliştirdim. yapacak başkaca da bir şey yok zaten, bendeki malzeme bu kadar.

geçenlerde bir toplantı öncesi masaya erken oturdum, önümde laptop, çalışıyormuş gibi yapıyorum (hahahayt!), masaya koydukları "tatlı" tabağına şöyle bir takıldı gözüm. görmezlikten gelmeye çalıştım, fakat arasıra takılıyorum. "yememek lazım böyle şeyleri", "kim bilir kaç kaloridir bu", "şeklim bozulacak, en iyisi yememek" falan diye düşünürken bir baktım, baş parmağımla işaret parmağım tabağa doğru yol aldı, hatta tabaktan en albenili olanını sıkıştırdı, ben olayı hayretle izlerken, şaşkınlıktan olacak, ağzım açıldı, işaret parmağım ilen başparmağım arasında duran "şey" ağzıma düşüverdi. zevkten gözlerim kısıldı. ağzıma atarken bir parçası ağzımın dışına düştü gibi geldi, tembel tembel kucağıma baktım, bir şey yok, koltuktan kalktım, arandım, bir şey göremedim, güzel, hepsini hayırlısıyla yemişim. dedim.

..ki, toplantı başladıktan sonra gömleğimde bir leke belirdi, elimi gömlek cebime attım, sıcaktan erimiş jölemsi bir şeyi peçete yardımıyla çıkartıp ciddi bir yüz ifadesiyle çöpe attım, ve toplantıya devam ettim.

bu adamlar bendeki bu sakarlık seviyesini bilseler bana emanet ettiklerini gene de emanet ederler miydi diye düşünürken, toplantı bitti.

postun başlığına bağlamak gerekirse mevzuyu, efendim ben sigarayı falan bıraktım (arasıra cigar içiyorum), zpor da yapıp sağlıklı yaşamak gerekir falan diye düşünüp bünyeme esasen ters düşen hareketler içerisindeyim. haliyle "ayrodinamik" şeklim bu değişime adapte olamadı, ve olumsuz yönde bozuldu (gibi). peki tamam, "kilo aldım" desem de anlaşılırdı.

hani bir tabir var, afedersiniz, g.t göbek diye, bunları henüz bağlamadıysam da, gıdılı mıdılı bir adam olma yolunda hızla ilerliyorum (gibi).

* kendimi neden zor tuttuğum anlaşılsın diye fotoyu bilhassa çekip ekledim.